खरें म्हणल्यार हें साहित्य कापप, आकार दिवप आनी कसटमायज करप इतलें सोंपें आसा, की बळग्या कडेन तडजोड करिनासतना लवचीकपण सोदपी फॅब्रिकेटरां मदीं तें आवडीचें जालां.
पीव्हीसी फकत एक साहित्य न्हय-तो एक स्पर्धात्मक फायदो
प्रामाणीक रावया: आयच्या संवसारीक कळाव, वाडपी खर्च, आनी निमाण्या खिणाक सामुग्रीचो उणाव आशिल्ल्या संवसारांत, पुरवणदार वेंचप म्हणल्यार आतां फकत सगळ्यांत उणें कोट वा सगळ्यांत दाट स्पेक्स शीट मेळोवप न्हय. विस्वासाची गजाल. मे म्हयन्यांत तुमी ऑर्डर केल्लो बोर्ड अजूनय डिसेंबरांत काम करता काय ना हाचेर-आनी ताचे फाटल्यान आशिल्ले लोक गजाली कुशीक वतात तेन्ना फोन उखलतात काय ना हाचेर.
देखूनच मध्य उदेंतांतले वितरक आपली मानसिकताय बदलत आसात. ते आतां अल्पकाळांतल्या जैतांचो फाटलाव करीनात-ते दीर्घकाळांतल्या लवचीकपणांत गुंतवणूक करतात.
कारण उश्णतायेन तिखें बेक करता आनी रेंव काँक्रीटाक क्षरण करता अशा सुवातींनी फकत बऱ्या साहित्याची गरज ना. तुमकां टिकपी साहित्य जाय. आनी थंयच उच्च घनतेचो पीव्हीसी फोम बोर्ड चकचकीत जाता. तो वार्प जायना. तो कुसकुसना. तातूंत दुसरी संद मागना.
